تبلیغات
ساحل اندیشه عقائد - وحدت (بخش اول)

حدیث روز

بسم الله الرحمن الرحیم 

 

میلاد نبی مکرم اسلام حضرت محمد(صلی الله علیه و آله و سلم) بر تمامی پیروان و محبانش مبارک باد

 

وحدت بین مسلمانان از جمله مسائلی است که باید خیلی مورد تاکید قرار بگیرد همچنان که در قران و روایات به آن اهمیت ویژه ای داده شده است لذا از باب وظیفه دینی خودم مطالب مختصری را جمع آوری کردم که امیدوارم مورد استفاده خوانندگان گرامی قرار بگیرد. گر چه بخاطر اینکه نتوانستم آن طور که باید به تنظیم آن بپردازم عذرخواهی می کنم.

بسم الله الرحمن الرحیم


مبحث اول: آیات و روایات متناسب با وحدت بین مسلمانان

 

1- قرآن کریم و مساله وحدت

1-     وَاعتَصِمُوا بِحَبلِ اللَّهِ جَمِیعاً و لاتَفَرَّقُوا ( آل عمران ، آیه ۱۰۳)

همگی به ریسمان الهی چنگ زنید و پراكنده نشوید

2-     إنَّ هذه أمَّتُكُم أمَّة واحِدَة و أنَا رَبُّكُم فاعْبُدونِ (انبیا، /92)

«بى‏تردید این امت شما امت واحده است و من پروردگار شما هستم، پس مرا پرستش كنید».

3-     إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَیْنَ أَخَوَیْكُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ (حجرات / 10)

مؤ منان برادر یكدیگرند، بنابراین میان دو برادر خود صلح برقرار سازید، و تقوای الهی پیشه كنید تا مشمول رحمت او شوید.

4-     و أقیموا الدینَ و لا تَتَفَرَّقوا «دین را به پاى دارید و متفرق نشوید» (شوری/ 13 )

5-     و لاتكونوا كالّذینَ تَفَرَّقوا و اخْتَلَفوا مَنْ بَعْدِ ماجاءَتْهُمُ البَیِّناتِ و اولئِكَ عذابٌ عظیمٌ ( ال عمران / 105)

و چون كسانى مباشید كه پس از آنكه دلایل آشكار برایشان آمد، پراكنده شدند و با هم اختلاف پیدا كردند، و براى آنان عذابى سهمگین است

6-     و أطیعُوااللَّهَ و رسولَهُ و لا تنازَعوا فَتَفْشَلوا و تَذْهَب ریحُكُم ( انفال/ 46)

و از خدا و پیامبرش اطاعت كنید و با هم نزاع مكنید كه سُست شوید و مهابت شما از بین برود، و صبر كنید كه خدا با شكیبایان است.

 

2- پیامبر و وحدت

«لَقَد كانَ لَكُم فى رسولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ» (احزاب 21)

1-     أیُّهَا النّاسُ! عَلَیكُم بِالجَماعَةِ و إیّاكُم و الفُرقَةَ (میزان الحکمه، ح 2434)

ای مردم! بر شما باد به جماعت و بپرهیزید از جدایی

2-     الجَماعَةُ رَحمَةٌ و الفُرقَةُ عَذابٌ (کنزالعمال، ح 20242)

وحدت مایه رحمت ، و تفرقه موجب عذاب است

3-     یَدُاللَّهِ عَلَی الجَماعَةِ و الشَّیطانُ مَعَ مَن خالَفَ الجَماعَةَ یَركُضُ (کنز العمال، ح 1031)

دست خدا بر سر جماعت است و شیطان با كسی همراه است كه با جماعت ناسازگاری كند

4-     عَلَیكَ بِالجَماعَةِ ؛ فَإنَّما یأكُلُ الذِّئبُ القاصِیَةَ (مسند احمد، ج6، ص 446 )

با جماعت همراه شو ؛ زیرا گرگ ، گوسفند دورمانده را می‏خورد

5-     مثل المؤمنین فی توادّهم وتعاطفهم وتراحمهم بمنزلة الجسد إذا اشتكى منه شی تداعى له سائر الجسد بالسهر والحمّى (مسند أحمد: 4/270. )

تمام مسلمانان عالم اعضاء یكدیگر هستند وهمه آنان بمنزله یك جسد مى باشند، كه اگر عضوى از آن به درد آید سایر اعضاء نیز متأثّر خواهد شد.

 

6-   رسول اكرم‏ صلى الله علیه وآله به‏ طور رسمى پس از هجرت، در قرارداد و عهدى بین مهاجرین و انصار، وحدت امّت اسلام را این‏گونه اعلان فرمود كه: «إنَّهُمْ أمَّةٌ واحِدَةٌ مِنْ دونِ النّاسِ» (سیرة‌ ابن‌ هشام، دار احیأ التراث‌ العربی، ج‌ 2، ص‌ 115.) یعنى مسلمانان جداى از بقیه مردم، یك امت هستند. و این اعلان رسمى كه همزمان با هجرت رسول اكرم ‏صلى الله علیه وآله و تأسیس حكومت اسلامى صورت گرفت، علاوه بر مفهوم وحدت و دین و عقیده، وحدت سیاسى و اجتماعى آنان را نیز دربر داشت.

7-   از سوى دیگر اعلام همبستگى میان مسلمانان با اجراى برنامه عقد اخوّت از سوى پیامبر عظیم ‏الشأن اسلام كه از سوى خداوند متعال مأموریت یافته بود؛ به نحو شایسته‏اى انجام یافت. آن حضرت به این وسیله میان یاران و هواداران خویش پیمان برادرى جارى كرد و در مجمعى كه تشكیل یافته بود، به مسلمانان فرمود: هر یك از شما با یك نفر از مسلمانان پیمان اخوّت ببندد و به این ترتیب، پیام قرآنىِ همبستگى را در قالب «إنَّمَا المُؤمِنونَ إخْوَةٌ» ترویج نمود.

جالب این‏كه علاوه بر این پیمان ویژه مسلمین، كه راه كارى مذهبى براى پیوند روح برادرى به حساب مى‏ آمد،

 مبارزه با نژادپرستى و قوم‏گرایى و به ‏كارگیرى عاقلانه موقعیت‏ها و مكان‏هاى تجمع عمومى و نیز بهره ‏گیرى از

 ظرفیت‏هاى اخلاق اجتماعى و توان اخلاق فردى، از جمله راه كارهاى دیگر آن حضرت در جهت نیل به هدف

 متعالى ایجاد وحدت در جامعه مسلمانان بودند.

8-   حضرت على(‏علیه السلام)، نقش رسول اكرم‏(صلى الله علیه وآله وسلم) را در ایجاد وحدت و اخوت بین مومنین و توصیف اختلافات شوم قومى و قبیله ‏اى دوران جاهلیّت، چنین توصیف مى‏ فرمایند:

«دل‏هاى نیكوكاران شیفته او گشت. نگاه‏ ها به او دوخته شد. خداوند به وسیله او كینه ‏هاى دیرینه را دفن

 كرد. شعله ‏هاى فروزان دشمنى و عداوت را خاموش نمود. دل‏ها را با هم الفت داد و مردم را با هم برادر

 ساخت و دوستان (در كفر و جهالت) را از هم جدا كرد و ذلت‏ها را به عزت و عزت‏ها را به ذلت تبدیل كرد. خداوند

 به وسیله پیامبر، جدایى‏ ها را وصل و فاصله ‏ها را پیوسته كرد. میان خویشان الفت داد و یگانگى برقرار

 ساخت پس از آنكه دشمنى ریشه ‏دار در سینه‏ ها و كینه ‏هاى برافروخته در دل‏ها جاى داشت».

3- وحدت در نگاه امام علی(علیه السلام)

1-    «أیُّهَا النّاسُ شَقّوا أمْواجَ الفِتَنِ النَّجاة و عرّجوا عن طریق المُنافِرَة». (نهج البلاغه، نامه 47)

«مردم! موج‏هاى فتنه را با كشتى ‏هاى نجات بشكافید و از تك ‏روى و اختلاف دورى كنید».

2-    الله الله فی الصلوه .... و علیكم بالتواصل و التباذل و ایاكم و التدابر و التقاطع (نهج البلاغه، نامه 47)

«بر شما باد پیوند و همبستگى با هم و بذل و بخشش به هم و بپرهیزید از پشت كردن به هم و قطع رابطه با یكدیگر».

3-     

«باید از تفرقه پرهیز كرد چراكه افراد تكرو و جدا شده، دست ‏خوش امیال شیطانى مى ‏شوند، همچنانكه گوسفند تك ‏افتاده طعمه گرگ مى ‏شود».

4-    «ایّاكُم و التَّلَوُّن فى دینِ اللَّه، فَإنْ جماعة فیما تُكْرِهونَ مِنَ الحَقِّ، خَیْرٌ مِنْ فُرْقَة فیما تُحِبّونَ مِنَ الباطِلِ» (نهج البلاغه / خطبه 176)

«مبادا در دین خدا تردید و تلوّن و اختلاف از خود نشان دهید كه همانا اجتماع و همبستگى در آن‏چه از حق مورد كراهت شماست، از تفرقه در آنچه از باطل مورد محبت شماست بهتر است».

5-    «و اجْعَلوا اللِّسان واحداً» (نهج البلاغه/ خطبه 176)

«سخنانتان را یكى كنید و وحدت كلمه داشته باشید»

6-     «الظّاهِرُ اِنّ دیننا واحدٌ و نَبِیّنا واحِدٌ و دَعْوَتُنا فى الإسلامِ واحِدةٌ». (نهج‏البلاغه: نامه 58)

«بدیهى است كه پروردگار ما یكى است و پیامبر ما یكى است و دعوت ما در اسلام هم یكى است».

7-    «و ألْزِموا السَّوادِ الأعْظَمِ فَإنْ یداللَّه مَعَ الجَماعَةِ و إیّاكُم و الفُرْقَة». (نهج البلاغه/ کلمات قصار 127)

«با انبوه مردم مسلمان باشید كه همانا دست خدا با جماعت است و از تفرقه بپرهیزید».

8-    لَوسَكَتَ الجاهِلُ مَااختَلَفَ النّاسُ (بحار الأنوار ، ج ۷۸ ، ص ۸۱)

اگر نادان خاموشی می ‏گزید ، مردم دچار اختلاف نمی ‏شدند

9-    ... والههم‌ واحدٌ‌ و نبیهم‌ واحد، و کتابهم‌ واحدُ، أفأمر هم‌ ا سبحانه‌ بالاختلاف‌ فأطاعوه‌ أم‌ نهاهم‌ عنه‌ فعصوه (نهج البلاغه/ کلمات قصار 18)

در حالی‌ که‌ خدای‌ آنان‌ یکی‌ است، پیغمبرشان‌ یکی‌ است، کتابشان‌ یکی‌ است، آیا خدا آنان‌ را به‌ اختلاف‌ امر کرده‌ و آنان‌ او را اطاعت‌ کرده‌اند، یا اینکه‌ خداوند آنان‌ را از اختلاف‌ نهی‌ کرده‌ و آنان‌ خدا را نافرمانی‌ کرده‌اند؟


ادامه دارد


نوشته شده توسط محمد عوض پوردر تاریخ : چهارشنبه 25 دی 1392
برچسب ها : وحدت، شیعه، سنی، اهل سنت،

ابزار هدایت به بالای صفحه