تبلیغات
ساحل اندیشه عقائد - نماز در ادیان الهی(قسمت دوم )

حدیث روز


نماز در ادیان دیگر

نماز حضرت آدم(علیه السلام)

اولین کسی که نماز صبح را خواند حضرت آدم(علیه السلام)  بود.[1]هنگامی که آدم(علیه السلام)  از بهشت هبوط نمود نشان (خال) سیاهی تمام بدنش را فرا گرفت. ناراحتی تمام وجود او را گرفت و شروع کرد به گریه کردن. جبرئیل آمد و گفت: ای آدم چرا گریه می کنی؟ گفت: از این خال و نشان سیاهی که در من آشکار گشته است.گفت: ای آدم نماز بخوان زمان نماز اول است.حضرت نماز را به جا آورد پس نشان سیاه از سر آن حضرت به گردنش رسید. بعد دوباره جبرئیل آمد و گفت: زمان نماز دوم است حضرت نماز دوم را اقامه نمود. نشان سیاه به قسمت شکم آن حضرت رسید (جای ناف) و همین طور بعد از نماز سوم به زانوها و بعد از نماز چهارم به پاها و پس از خواندن نماز پنجم به کلی نشان و خال سیاه از بین رفت. آنگاه جبرئیل گفت: ای آدم! مثل فرزند تو به این نماز، مانند مثل توست به این نشان و خال سیاه. از فرزندان تو آن کسی که در هر شبانه روز نمازهای پنجگانه را بخواند از گناهانش رهایی می یابد. همانگونه که تو از این نشان و خال سیاه رهایی یافتی.[2]

    امام صادق(علیه السلام)  نیز فرمود: هنگامی که آدم ابوالبشر از دنیا رفت فرزندانش از جانب حق، دستور یافتند که قبل از دفن آدم(علیه السلام)  بر او نماز گزارند. فرزندش هبه الله به جبرئیل گفت: ای فرستاده حق پیش قدم شو، تا بر جنازه این مرد نمازگزارده شود.فرشته پاسخ داد خداوند ما را به سجده پدرت امر کرده است و هم اکنون در شان ما نیست که بر نیکو ترین فرزند وی مقدم شویم، بر ما پیشی گیر و پنج تکبیر که خداوند بر امت محمد(صلی الله وعلیه واله) واجت کرده به جنازه بخوان. پس از این ، نماز خواندن بر جنازه سنت جاریه برای تمامی اولاد آدم(علیه السلام) تا روز قیامت شد[3].

نماز در آیین زرتشت

در آیین زرتشت که از ادیان قدیمی است و بیش از دو هزار و پانصد سال از ظهور آن میگذرد نیز نماز وجود داشته است و پیروان کنونی این دین تحریف شده نیز به گفته خودشان نماز می خوانند. در یکی از سفرهایی که به اصفهان داشتم در آتشکده آن شهر با یکی از موبدان ملاقاتی داشتیم که ایشان نمازهای پنجگانه و شیوه آن را برای ما توضیح دادند.زرتشتیان هر روز را به پنج گاه تقسیم می‌کنند و در هر گاه یک نماز می‌خوانند که جملات آن از کتاب اوستاست. 1ـ نمازِ گاهِ هاون (بامدادان ـ از برآمدن خورشید تا نیمروز)؛

2 ـ نمازِ گاهِ رَپَتْوَن (از نیمروز تا پسین، یعنی، سه ساعت از نیمروز گذشته)؛

3ـ نمازِ گاهِ اُزیرَن (سه ساعت از نیمروز گذشته تا فرو رفتن خورشید)؛

4 ـ نمازِ گاهِ سروثرَم (از فرو رفتن خورشید تا نیمه شب)؛

5 ـ نمازِ گاهِ اوشَهی ناای ـ اشمن (از نیمه شب تا برآمدن آفتاب).[4]

نماز در آیین یهود

 در دین یهود از نماز به ( تفیلا ) تعبیر شده است. تورات همه افراد یهود را به خواندن نماز موظف كرده است. در چنین ذكر شده است: «خداوند خدای خود را دوست بدارید و او را با تمامی دل و با تمامی جان خود عبادت كنید»[5]. دانشمندان یهود درباره این كه این كدام پرستش است كه به قلب مربوط می‏ باشد؟ جواب داده‏ اند كه همان نماز است.[6]

نماز در آیین مسیحیت

قرآن سخن حضرت عیسی(علیه السلام)  موقع تولد و امر خداوند به او در مورد نماز را اینگونه بیان می‌فرماید: « اوصانی بالصلوه والزکاه مادمت حیا»[7] خداوند مرا تا زمانی که زنده هستم به اقامه نماز و پرداخت زکات امر کرد.

این آیه به خوبی مؤیّد این مطلب می باشد كه در شریعت آسمانی حضرت عیسی(علیه السلام) نماز و اقامه آن، از واجبات مهمّی بوده كه از طرف خداوند از ابتدای تولّد به آن حضرت توصیه شده بود، چنانچه از جمله پندهای حضرت عیسی(علیه السلام)  در انجیل است: «به حقّ برایتان می گویم، چیزی بالاتر از نظر شرافت اخروی و یاری كننده تر بر حوادث دنیوی از نماز همیشگی نیست و چیزی نزدیك تر از آن به خداوند رحمان نیست، پس مداومت بر آن نمایید و آن را زیاد بشمرید. و هر كار شایسته ای نزدیك می كند ما را به خدا، پس نماز به سوی او نزدیك كننده تر است و برگزیده تر در نزد اوست.[8]

در روایتی آمده است که خداوند به عیسی(علیه السلام)  فرمود: « تقرب الیّ بالنوافل» با نافله ها به من تقرب بجوی.[9]مسیحیان در كنیسه هاشان كتاب مخصوصی برای نماز دارند و بر حسب آن چه در آن مكتوب است باید نماز بخوانند[10].

در بقیه ادیان الهی نیز نماز وجود داشته است که بیان آنها از حوصله این نوشتار خارج است. تاکید به انجام نماز به تمامی انبیاء، نشان از اهمیت این عمل در بین اعمال عبادی است که ما نیز میتوانیم با عمل به این دستور الهی اثرات آن را در زندگی مادی و معنوی خود ببینیم.

والسلام علی من اتبع الهدی

محمد عوض پور/زمستان 1390


[1] - حقی بروسی، اسماعیل، تفسیر روح البیان، ج 1، ص 6، دارالفکر، بیروت، بی تا.

[2] - شیخ حر عاملی، وسایل الشیعه، ج3، ص 15-16، ح 9، بیروت، موسسه آل البیت لاحیاء التراث، چاپ دوم، 1414.

[3] - بحار الانوار، ج 11، ص 260.

[4] - مهر، فرهنگ؛ دیدی نو از دینی کهن (فلسفه زرتشت)؛ تهران: نشر جامی، چاپ اول، 1374، ص 195.

[5] - کتاب مقدس، عهد عتیق،  سفر تثنیه، فصل 11 ،آیه 13.

[6] - ر.ک : www.iranjewish.com

[7] - مریم/ 31.

[8] - حرانی، ابن شعبه، تحف العقول، انتشارات آل علی(علیه السلام)  ، قم، چاپ ششم،1385، ص 939 .

[9] - همان، ص 908 .

[10] - هاكس، جیمز، قاموس کتاب مقدس، اساطیر، تهران، 1383ه.ش، ص 889 .


نوشته شده توسط محمد عوض پوردر تاریخ : جمعه 19 اسفند 1390

ابزار هدایت به بالای صفحه